هر سال ۵ تا ۶ سوال اختلافی تو تجارت می‌ده. بچه‌ها برای اینکه درصدشون کم نشه می‌زنن — متاسفانه غلط درمیاد و یک‌دفعه درصد منفی می‌شه. این بدترین اتفاق آزمون وکالته.

تو گام اول، به هیچ وجه سراغ سوال اختلافی نمی‌ری. تراکم آماری یاد می‌گیری: تجارت ۴ + قوانین خاص = ۷ سوال صد در صد بدون اختلاف. این ۷ تا رو می‌زنی، اختلافی‌ها رو رد می‌کنی. درصدت نامحسوس از رقیب بالاتر می‌ره.

یه پرونده‌ی طولانی می‌ده که هم‌زمان از شرکت‌ها + اسناد + ورشکستگی می‌پرسه. مثال: «مدیر شرکت سهامی چکی صادر می‌کنه، مدیر دوم ظهرنویسی می‌کنه، قبل از سررسید شرکت ورشکست می‌شه...» — سه فصل تو یه سوال. اگه خطی خونده باشی، رد می‌شی.

این سه فصل رو همزمان می‌خونی، همزمان مرور می‌کنی، همزمان تست می‌زنی. هر تستی که ترکیبیه رو جدا می‌کنی و چند بار حلش می‌کنی. خوندن ترکیبی — نه پشت سر هم.

سه‌گانه‌های گیج‌کننده‌ای می‌ده که بچه‌ها قاطی می‌کنن: دلالی / حق‌العمل‌کاری / متصدی حمل و نقل (تجارت ۱)، یا برات / سفته / چک (تجارت ۳)، یا سهامی / تضامنی / مسئولیت محدود (تجارت ۲). یه گزینه از هر کدوم می‌ذاره، تو سرگردونی می‌مونی.

مطالعه‌ی مقایسه‌ای. هر سه‌گانه رو با جدول کنار هم می‌خونی. نکته‌ی طلایی سفته: هرجا تو متن «برات» دیدی، کنارش بنویس «سفته». این کار سادست ولی کل تجارت ۳ رو راحت می‌کنه.

تو شرکت‌ها زیاد می‌بینیش: گزینه‌ای می‌ذاره که تو متن قانون نیست ولی شبیه واقعیه. می‌چینه با کلمات «حتی»، «ممکن است»، «مگر» تا تو بترسی و فکر کنی شاید درست باشه. مثال‌های جدید معاملات تجاری ذاتی/تبعی هم همین مدلیه.

تسلط روی متن مواد قانون تجارت. هر چیزی که تو متن نیست = حذف. تکنیک کلیدواژه: از هر مبحث ۲۰-۳۰ کلیدواژه می‌نویسی. سوال طولانی که می‌بینی، یه کلیدواژه می‌پره تو ذهنت — می‌فهمی طراح دنبال چیه.